Lisa Sebestikova

l.sebestikova@gmail.com / b. 1988, Enschede Education: ArtEZ, 2012  – Diploma in AKI / AKV | Secondary school for Arts and Crafts, 2008 – Diploma in SUPŠ / www.lisasebestikova.com /

 

 

 

English below

NL

Gedurende de eerste bezichtiging van de locatie hebben alle kunstenaars de mogelijkheid gekregen om een ruimte te kiezen voor een in situ werk. De ruimte die ik als meest geschikt achtte was een, die vanaf de vloer tot een hoogte van 2 meter bedekt was met tegels. Deze ruimte sprak mij aan vanwege de lichte kleurvariaties in de betegeling en de hier en daar onprofessionele afwerking. De gebruikssporen zoals een afvoerpijp en een uit de wand stekende gas-aansluiting spraken mij aan, mede omdat ik vrijwel meteen onbewust aan het ontcijferen was, wat er heeft kunnen staan.

Ik had voor ogen om een ‘schaduw’ in de ruimte achter te laten. Ik wilde dat het in eerste instantie niet duidelijk is, wat er aan de ruimte veranderd is. Tegelijkertijd moest de aanpassing een zekere vanzelfsprekendheid hebben. De toeschouwer moest het werk ontdekken.

De panden, waar de tentoonstelling in plaats heeft gevonden, worden gesloopt. We hebben van de organisatie Destination Unknown alle vrijheid gekregen om te experimenteren en om rigoureus te werk te gaan. Dat was erg prettig en wellicht is dat de reden geweest dat mijn installatie uiteindelijk anders is geworden dan dat ik van tevoren uitgestippeld had.
Initiatieven zoals Destination Unknown juich ik toe!

EN

During the first viewing of the location, all artists were given the opportunity to choose a space for an in situ work. The space that I considered most suitable was one that was covered with tiles from the floor to a height of 2 meters. This space appealed to me because of the light color variations in the tiling and the here and there unprofessional finish. The traces of use such as a drain pipe and a gas connection protruding from the wall appealed to me, partly because I was almost immediately unconsciously deciphering what could have been there.

I intended to leave a ‘shadow’ in space. I did not want it to be clear at first, what has changed in space. At the same time, the adjustment had to be a matter of course. The viewer had to discover the work.

The buildings, where the exhibition has been found instead, are being demolished. We have all the freedom from the organization Destination Unknown to experiment and to work rigorously. That was very pleasant and perhaps that was the reason that my installation eventually turned out to be different than I had planned in advance.
Initiatives such as Destination Unknown I support!