Danni van Amstel

dannivanamstel@gmail.comb. 1986, Oss / Education: AKV St.Joost, 2015  – Diploma in Master Fine Arts / AKV St.Joost, 2011  – Diploma in Bachelor Fine Arts www.dannivanamstel.com

 

 

English below

NL

In mijn werk bevraag ik wat voor effect bewoning heeft op een ruimte.
Ik ben geïnteresseerd in de belichaamde ruimte: hoe mensen door een ruimte te bewonen sporen achterlaten, hun adem, hun gebruik van de ruimte, de slijtage die ze veroorzaken, de voorwerpen die ze gebruiken, en de sporen van hun gedachten en hun herinneringen.

Een ruimte die we bewonen kan gezien worden als een labyrint van onze geest, waarin onze gedachtes en herinneringen rondwaren. Hoe beïnvloedt de relatie tussen onze herinneringen en een bepaalde ruimte, de manier waarop we onze gedachtes over andere ruimtes vormen en op welke manier zijn onze gedachtes verbonden met deze andere ruimtes? Hoe kunnen we ons besef van het “huiselijke” en van bewoning verruimen voorbij de structuren van het huis?

Het huis is niet simpelweg een geometrische vorm die we bewonen, maar het huist herinneringen, die nieuwe ruimtes kunnen openen die andere herinneringen kunnen oproepen.

Mijn installaties ogen vaak als een overblijfsel van een bewoonde ruimte, waarbij een aantal elementen nog over zijn. Terug gereduceerd tot een essentieel en poëtisch beeld, waarbij ik de grens opzoek tussen gebruiksvoorwerp en sculptuur. Mijn werken lijken een spoor, een herinnering, een gebaar in de ruimte achter te laten.

In mijn werk maak ik vaak gebruik van afgietsels van voorwerpen, die wijzen op (voorbije) bewoning. Ik probeer het voorwerp opnieuw te creëren, in metaal, hout, keramiek of glas. Het voorwerp wordt geabstraheerd maar is nog steeds herkenbaar. In dit creëer proces staan de eigenschappen van het materiaal en de techniek van het maken voorop. Zoals een glazen rekje uit mijn eigen badkamer met metalen houders waarvan ik mallen heb gemaakt. De metalen houders zijn opnieuw gegoten in metaal, waarbij de naad van de mal ook mee is gegoten in de vorm. Ook in het glas is het maakproces zichtbaar, zo is de glazenplaat op een gipsen plaat de glasoven ingegaan. In de oven is het glas vervormd doordat de gipsen plaat barsten kreeg en ook door het smeltproces van het glas zelf. Mijn werken vertonen kleine imperfecties en veranderingen, waardoor ze verder van het origineel komen af te staan. Zoals herinneringen steeds verder van het oorspronkelijke moment af komen te staan, aangetast door de verstreken tijd en verandering van context.

EN

In my work I question what kind of effect inhabitation has on a space.
I am interested in the notion of embodied space: how people by inhabiting a space leave behind traces, their breath, their use of space, the wear and tear they cause, the objects they use, and the traces of their thoughts and memories.

A space we inhabit can be seen as a labyrinth of our mind in which our thoughts and memories were around. How does the relationship between our memories and a certain space effects the way we shape our thoughts about other spaces and how are our thoughts connected to these other spaces? How can we expand our understand of the “domestic” and habitation beyond the structures of the house?

The house is not simply a geometric form that we inhabit, but it houses memories, which can open new spaces that can evoke different memories.

My installations often occur as a relic of an inhabited space, in which some elements are left. Reduced to an essential and poetic image, where I am in search of the boundary between utensil and sculpture. My works seems to leave behind a trace, a memory, a gesture in the space.

In my work I often use casts of objects that indicate (past) occupation. I try to recreate the object, in metal, wood, ceramic or glass. The object is abstracted but is still recognizable. The characteristics of the material and the technique of making is leading in this creating process. Such as a glass rack in my bathroom with metal holders that I made molds of. The metal holders are re-cast in metal, wherein the seam of the mold is also poured into the form of the mold. It is also visible in the making process of the glass, as the glass plate was putt on a plaster plate that entered into the oven. In the oven, the glass plate was deformed due to the plaster cracking and also because of the melting process of the glass itself. My works have minor imperfections and changes, so they become more distant from the original. Just like memories moving further away from the initial moment, affected by the passed time and change of context.