Arek Laskowski

areklaskowski@yahoo.deb. 1982, Gdansk / Education: MAFAD (Maastricht Acedemy of Fine Arts and Design), 2013  – Diploma in Fine Arts / www.areklaskowski.com

 

 

English below

NL

Mijn installatie is bedoeld om vooruitgang te boeken op basis van de manier waarop we met architectuur te maken hebben.

De installatie moet de vrijheid hebben om alles te doen, dat is al zijn energie erin. Zodra de installatie is gestart, zal het extreme onmiskenbaar plaatsvinden in het heden. Het versmelt met het publiek en de kamer. De studio transformeert in een fase tussen ruimte, het extreme, de palpatie die optreedt en de manier waarop het merktekens achterlaat. De merktekens van energieën passen en vertoonden sporen van de dynamiek. De voorstelling ontwikkelt zich tot een ‘in your face’-theater dat moet spelen met beweging en co-incidentie.

De zinloosheid van beweging is een verspreiding of leegte die ik ook wil laten zien met humor, die hieruit ontstaat. Het geeft me een manier om de ware rollen van een ruimte te onderzoeken. De toeschouwer wordt een actieve deelnemer in een extreme situatie in een ruimte die moet worden gekoppeld aan industrie, straten, verkeer, uitlaatgassen of angst.

De menselijke angst voor machines en de manier waarop dit gevoel wordt overwonnen, wordt gebruikt als een ouderwetse esthetiek. Door deze grens te overschrijden, breekt men een reeks grenzen, dat betekent dat de drijvende kracht achter dit spel met architectuur.

EN

My Installation are intended to push forward a perfomative way of extremsport dealing with architecture as well as the simultaneously occurring removal of the purpose of the room, delve into the same way “how it’s happening on the street”.

The installation must have the freedom to intuitively do whatever it wants to do, release all its energy within it. As soon as the Installation is started, the extreme will occur undeniably in the present. It merges with the audience and the room. The studio transforms into a stage for a discussion between space , the extreme, the palpation that occurs and the way how it leaves it’s marks. The marks of energies past, and left traces of the dynamic. The performance develops into a ‘in your face’ theatre that should play with movement and co-incidence.

The futility of movement is a dispersal of emptiness which I also want to show with humor, irony and the parody that is created from this. It gives me a way to examine the true roles of a space. The onlooker becomes an active participant in an extreme situation in a space, that should call on associations with industry, streets, traffic, exhaust fumes or fear.

The human fear of machines and the way this feeling is conquered, is used as the fuel to drive on an esthetic that surpasses old border. By crossing this boundary, one breaks a set boundary that to me, means freedom and at the same time is the driving force behind this game with architecture.